การฝึกโยคะ ก่อนมาฝึก TTC  จะเป็นการฝึกแบบสงสัย ว่าท่านี้ทำเพื่ออะไร? เพราะบางท่าเราฝึกแบบไม่ Feel อะไรเลย สงสัยต้องยืดตรงไหน? เหยียดตรงไหน? ทำเท่าไหร่ถึงจะพอดีกับร่างกายของตัวเอง  หายใจเข้า หายใจออก ตอนไหน ? การมาเรียน TTC  วันแรก ก็ได้เคล็ดวิชา เก็บซี่โครงบานของตัวเอง และ ได้ Mind set การฝึก Asana ไหนที่ร่างกายเรายังไม่พร้อมก็แค่บอกกกับตัวเองว่า Chill  แล้วอยู่ที่ท่าที่เราสบาย  ไม่ฝืน Asana clinic ทำให้คลายความสงสัยไปได้หลายจุด  ด้วยเทคนิคหลายอย่างที่ครูสอนสามารถนำ มาปรับใช้ในการฝึกได้จริง ดีสุดสุด ดีใจมากค่ะ ที่ได้มีโอกาสดีดี แบบนี้   ขอขอบคุณพระครูและเพื่อนร่วมฝึกทุกท่าน ได้ให้ความรู้และ สิ่งดีดีมากมาย Jeab...

ชีวิตคือการเดินทาง Life is traveling (ไม่มีใครแก่เกินเรียน)และนี่คืออีกครั้งของการเริ่มออกเดินทาง เพื่อไปเรียนรู้กับร่างกายของตัวเอง เรียนรู้กันไปถึงกระดูก กล้ามเนื้อๆเส้นนี้เรียกว่าอะไร มีหน้าที่อะไร เพราะทำแบบนี้จึงเป็นแบบนี้ เรียนรู้การฝึกเพื่อที่จะนำไปสอนคนอื่น ได้ความรู้มากมาย เรียนมาได้ครึ่งทางแล้ว เหนื่อยสนุก ถามครูตลอดจะไหวไหมเราสว. ครูสถิต ครูต่าย ครูต้า ให้กำลังใจตลอด จะต้องไปให้สุดให้ได้ ครูสถิตบอกสบายๆ อย่าไปคิดมาก *** พี่แต๋ม *** Sureeporn Sudthipong...

จากการฝึกโยคะมาประมาณ 5 ปี ประสบการณ์ 5 ปีในการเป็นผู้ฝึกไม่สามารถไหว้พระอาทิตย์ได้ด้วยตัวเอง เพราะผู้ฝึกโยคะ กับผู้นำฝึกในคลาส (ครูโยคะ) แตกต่างกันเลยมีความคิดที่จะเรียนครูสอนโยคะ อยากรู้ว่าถ้าเรียนครูแล้ว เราจะฝึกโยคะเองได้ไหม ก็เริ่มมองหาที่เรียน มีเพื่อนแนะนำว่าไปลองที่สถิตโยคะดู สไตล์จอนเลยวันนั้นเป็นวันอาทิตย์ ก็มาคนเดียว แบบไม่รู้เส้นทางมาสถิตโยคะ (หลงทาง) คลาสแรกที่เข้า DYNAMIC FLOW ครูสถิตสอน จอนปูเสื่อ ข้างๆ ครูต้าร์ (ไม่รู้มาก่อนว่าคือครูต้าร์) แอบชม น้องคนนี้เก่งจัง ทำได้ทุกท่า จากการเข้าคลาสครั้งนั้นเป็นเหตุผลที่ตัดสินใจเรียนครูที่สถิตโยคะ ความประทับใจคือเสียงของครูสถิต มีพลังจัง เสียงหนักแน่น พอเรียนไปครึ่งทางไหว้พระอาทิตย์ได้ด้วยตัวเอง แนวความคิดเริ่มเปลี่ยน มีความคิดอยากสอน อยากแนะนำ  ถ้าเรียนจบแล้วมีโอกาสได้สอนจะทำให้ดีที่สุดค่ะ สุดท้ายนี้ขอขอบคุณครูทั้ง 3 ท่านคะ ครูสถิต ครูต่าย ครูต้า ค่าา💕💕 Nattavee Preechataveepat...

"Live and learn สินะ" ชอบตั้งคำถามทุกเรื่องที่สงสัยกับตัวเองเสมอ ถามไปมีคำตอบบ้าง ไม่มีบ้าง บางคำตอบต้องตามหาเอง ออกแรงเอง บางคำตอบก็มาให้เห็นง่ายๆ ไม่มีสูตรตายตัว เพราะฉนั้นการเรียนรู้กับการมีชีวิตอยู่อย่างมีคุณภาพจะเกิดขึ้นได้ ถ้าเราไม่หยุดนิ่ง การมีชีวิตอย่างดีจึงเกิดขึ้นภายใต้การเรียนรู้และขึ้นอยู่กับการเอาความรู้มาปรับใช้ให้มีคุณภาพ ก็คือ "Live and Learn forever" ..ตุ๋ม.....

My heartfelt thanks to SATIT YOGA for the space to learn and making me to feel great with my inner peace and body. Thanks to all facilitators who provided me an opportunity to improve my respiration, increase my muscle flexibility and stand with me on the first step of my journey...

My life Balance โยคะทำให้ฉันเจอความสมดุลในชีวิต สมดุลในที่นี้คือความสมดุลของโลก 2 ใบ นั่นคือโลกภายนอก โลกที่ฉันใช้ชีวิตอยู่ กิน ดื่ม เที่ยว ซึ่งแน่นอนโลกของฉันมันวุ่นวายพอสมควร ทั้งเรื่องชีวิต เรื่องงาน การเดินทาง เพื่อน ครอบครัว ยุ่งเหยิงไปหมด ฟังเสียงคนนู้น เชื่อคนนั้น ทำตามคนนี้ แต่หลังจากที่ได้รู้จักและฝึกโยคะอย่างจริงจังทำให้ฉันค้นพบโลกอีกใบหนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ นั่นคือโลกภายใน ซึ่งหมายถึงร่างกายและจิตใจของฉันเอง ฉันพบว่ายิ่งถ้าฉันควบคุมลมหายใจได้ดีมากเท่าไหร่ สมาธิจะเกิดมากเท่านั้นและทำให้ฉันเคลื่อนไหวร่างกายได้ดียิ่งขึ้นตามไปด้วย โลกภายในนี้ฉันสามารถควบคุมมันได้ด้วยตัวเองและมีแต่ฉันเท่านั้นที่ควบคุมมันได้ ฉันรักตัวเองมากขึ้น เห็นคุณค่าในตัวเองมากขึ้น ฟังเสียงจากข้างในตัวเองมากขึ้น ฉันเรียนรู้ที่จะมีความสุขด้วยตัวเอง มีความสุขโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาใคร และวันไหนที่ฝึกอาสนะไปได้ลึกมากขึ้น ทำท่าได้สวยมากขึ้น มันรู้สึกถึงความสำเร็จ ฉันก็ทำได้นี่! แล้วอยากจะพาตัวเองไปให้ไกลขึ้นอีก วันไหนที่ทำได้มันรู้สึกชนะตัวเอง มันทำให้ฉันรู้ว่าว่าการเอาชนะใครไม่สะใจเท่าได้เอาชนะตัวเอง การฝึกโยคะในแต่ละอาสนะของฉัน การหายใจเข้าหมายถึงการตั้งสติ หายใจออกคือทิ้งความเหนื่อยล้า บิดความทุกข์ออกไปจากตัว ฉันได้พักร่างกายและจิตใจ ไม่ต้องพูดคุยกับใคร ตัดเรื่องภายนอกทุกอย่างออกไปเมื่ออยู่บนเสื่อขนาดพอดีตัว เมื่อถึงท่าสุดท้าย ท่าศพ (savanasana) มันเหมือนรีเซ็ตตัวเองใหม่ 1 ชั่วโมงกับการอยู่บนเสื่อมันคุ้มค่า...

“เมื่อความเหมือน ไม่ใช่คำตอบ” สถิระ สุขัม อาสนัม ถือเป็นหัวใจในการฝึกโยคะอาสนะ สถิระ คือ ความมั่นคง สุขัม คือ ความสุข ความเบาสบาย อาสนัม คือ อาสนะ ย้อนกลับไปสมัยฝึกแรกๆจำได้ว่า พอเห็นคนอื่นทำท่ายากๆได้ เช่น พวกท่า inversion เอาหัวยืนแทนเท้าอะไรพวกนี้ ก็รู้สึกว่า โห พวกเขาเทพจัง อยากทำได้บ้างจัง แล้วจะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนเหล่านั้นตลอดเวลา ว่าเมื่อไหร่เราจะทำได้บ้าง ฝึกไปมองคนอื่นไป สมาธิไม่เคยมี ตอนนั้นไม่มีความรู้เลยว่าแต่ละท่าต้องใช้กล้ามเนื้อที่แข็งแรงหลายส่วนประกอบกัน ลมหายใจก็ต้องสม่ำเสมอและต้องมีสมาธิด้วย สิ่งที่ตัวเองทำตอนนั้น คือ การฮึบตัวเองเพื่อเข้าท่า และสิ่งที่ตามมา คือ การอยู่ในอาสนะที่ไม่มีความสุขและความมั่นคงเลย แถมด้วยการกลั้นหายใจจนหน้าดำหน้าแดงอีก ทุกอย่างทำไปเพื่อรอว่าเมื่อไหร่ครูจะนับถึง 1 เราจะได้ออกจากท่าซักที เมื่อฝึกไปซักพัก มีครูคนหนึ่งได้สอนว่า “จงมีสมาธิบนเสื่อของตัวเอง” อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร ไม่ต้องแข่งกับใคร ร่างกายเราเป็นของเรา ไม่มีใครเหมือนใคร ขนาดตัวเองด้านซ้าย-ขวายังทำได้ไม่เท่ากันเลย หลังจากนั้น ทุกครั้งเวลาฝึกก็จะพยายามตั้งสติ มีสมาธิ ไม่เอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เหมือนเราฝึกอยู่แค่บนเสื่อของเราเองจริงๆ ถ้าจะเปรียบเทียบก็จะเปรียบเทียบกับตัวเองในวันก่อนๆมากกว่า ว่าเรามีพัฒนาการขึ้นบ้างไหม หรือถ้ามองคนเก่งๆ...

Why yoga? ทำไมต้องเป็น “โยคะ” ? คำถามที่เรามักได้ยินอยู่บ่อยๆ ก่อนเริ่มฝึกโยคะ เราเคยมองว่า โยคะเป็นการออกกำลังกาย ที่เหมาะกับคนขี้เกียจแบบเรา ดูเคลื่อนไหวช้าๆ นั่งๆ ยืนๆ บนเสื่อ เคยฝึก เลิกฝึก กลับมาฝึก เลิกฝึก กลับมาฝึกอีก แล้วก็เลิกฝึกอีก จนสุดท้ายก็กลับมาฝึกใหม่.. มันเลยทำให้เรากลับมาคิดว่าทำไมเรากลับมาหาโยคะเสมอ มันต้องมีอะไรแน่ๆ โยคะมีสเน่ห์แบบบอกไม่ถูก ยิ่งได้มาเรียนที่สถิตโยคะ คอร์ส TTC แล้ว โอ้โห...